สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าผู้หญิง...........

พระเจ้าได้สร้างสิ่งมีชีวิตที่มีค่าให้กะโลกใบนี้มากมาย พระเจ้าได้สร้างสิ่งมีชีวิตที่จะถูกเรียกว่า ผู้หญิง
นานมากถึง 6 วันแล้ว เทวดาได้ผ่านมาและพูดว่า

เทวดา:"ทำไมท่านถึงได้ใช้เวลากับสิ่งนี้นานเหลื่อเกิน"

พระเจ้า:"ท่านเทวดา ท่านได้ทราบถึงคุณสมบัติและรูปลักษณะทั้งหมดของเธอที่ข้าต้องสร้างขึ้นมาหรือไม่?
เธอต้องสามารถชำระล้างได้แต่ต้องไม่ทำจากพลาสติก
เธอต้องมีส่วนประกอบกว่า200ชิ้นที่ต้องขยับได้ ซึ้งทุกชิ้นต้องสามารถทดแทนได้
เธอต้องสามารถทำอาหารได้ทุกชนิด เธอต้องสามารถอุ้มเด็กๆได้ครั้งละหลายๆคน
เธอต้องมีโอบกอดที่สามารถรักษาเยียวยาได้
เธอต้องสามารถทำทั้งหมดนี้ได้ด้วยเพียงสองมือของเธอเท่านั้น"

เทวดา:"พระเจ้า!!! แต่ตัวเธอช่างนิ่มเหลือเกิน"

พระเจ้า:"ใช่!!! ตัวเธอจะต้องนิ่ม แต่ข้าก็ได้สร้างให้เธอแข็งแรงด้วยนะ
ชนิดว่าท่านและใครๆคาดไม่ถึงทีเดียวว่า เธอจะสามารถอดทนและฝ่าฟันความยากลำบากได้"

เทวดา:"เธอจะมีความสามารถในการคิดหรือเปล่า?"

พระเจ้า: " ไม่ใช่เพียงแต่เธอสามารถคิดและไตร่ตรองสิ่งต่างๆได้แล้วเธอยังสามารถใช้เหตุผลและเจรจาต่อรองได้เป็นอย่างดีด้วยนะท่าน"

เทวดา: สัมผัสที่แก้มของสิ่งมีชีวิตนั้น "ท่าน!!! นี่ดูเหมือนว่าเธอมีรอยรั่วแล้วนะท่าน"

พระเจ้า:"เธอไม่ได้มีรอยรั่วแต่อย่างใดนะท่าน นําที่แก้มนั้นเรียกว่า น้ำตา"

เทวดา:"ทำไมเธอต้องมีน้ำตาด้วยล่ะ"

พระเจ้า:"น้ำตาบนแก้มของเธอนั้นคือวิธีการนึงที่เธอแสดงออกถึง ความเศร้า ความสับสน ความรัก ความเหงา ความเจ็บปวดและความปิติภูมิใจ"

เทวดา:"พระเจ้านั้นช่างอัจฉริยะเหลือเกิน"

พระเจ้า:"ช่างแท้จริงนักท่าน!!! ผู้หญิงมีความอดทนที่หน้าทึ่งในสายตาผู้ชาย เธอถือครองความรัก ความสุข ความนึกคิด
เธอสามารถยิ้มได้ในสถานการณ์ที่น่าหวีดร้อง
เธอสามารถร้องไห้ได้ เมื่อเธอรุ้สึกว่าอยากจะร้องไห้
เธอร้องไห้ได้เมื่อเธอมีความสุขและหัวเราะได้เมื่อเธอหวาดกลัว
เธอต่อสู้เพื่อสิ่งมีชีวิตที่เธอเชื่อและต่อสู้กะความไม่ยุติธรรม
เธอจะไม่ยอมรับคำว่าไม่ ตราบใดที่เธอเห็นว่ามันมีทางออกที่ดีกว่า
เธออุทิศชีวิตของเธอให้กะครอบครัวเพื่อที่จะให้ครอบครัวของเธอเติบโตรุ่งเรือง
ความรักของเธอเป็นความรักที่ไม่มีเงื่อนไขใดๆ เธอนำตาไหลเมื่อเห็นลุกๆของเธอได้รับชัยชนะ
เธอมีความสุขเมื่อเห็นเพื่อนของเธอทำดี เธอรู้สึกปีติเมื่อเธอได้ยินการกำเนิดหรือแต่งงาน
หัวใจของเธอจะร้าวรานเมื่อญาติหรือเพื่อนสนิทของเธอได้จากไป
แต่เธอยังยืนหยัดเข้มแข็งที่จะดำเนินชีวิตต่อไป
เธอรู้ดีว่า อ้อมกอดและจุตพิศที่บริสุทธิ์สามารถเยียวยาหัวใจที่ร้าวรานได้
แต่มีสิ่งเดียวที่พลาดไปนั่นคือ.......เธอนั้นไม่รู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด"
..........................................................................................

รักตัวเองหั้ยมากๆนะ